جواب ِ موچک !

جناب آقاي كرّوبي !
با عرض سلام ِ بسيار ، خدمت حضرتعالي .
من شما را از نزديك مي شناسم و از اين رو با شنيدن سخنان شما در تبليغات رياست جمهوري پاك شگفت زده شدم .
در اين كه شما اين سخنان را از سر ِ دلسوزي نسبت به ما امّت شريف بر زبان رانده ايد ترديدي ندارم و البتّه سخن من نيز جز از راه دلسوزي نيست .
ببين مادر جنده !
من خودم پنج نفرم ( به قول ِ آميرزا رضا ) : خودم و سايه م ، كيرم و دوتا خايه م .
سهم هر پنج نفرو مي دم يه جا مي شه دويست هزار تومن ! بذار تو كيف زنت ، كه راه نيفته به كُس دادن توُ كفش كن ِ مسجداي ِ تهرون ! گرفتي خارجنده ؟
باري داشتم خدمتتان عرض مي كردم كه البتّه دلسوزي شما بر بنده روشن است . سينه تنگي ِ حضرتعالي – كه اميدوارم هر چه زودتر در كلينيك بهشت زهرا (س) رفع گردد – بر شدّت ِ اين دلسوزي افزوده بود . شما واقعاً سينه سوخته ايد آقا .
ببين خاركسته !
من خودم پنج نفرم : ( به قول ِ آميرزا رضا ) خودم و سايه م ، كيرم و دوتا خايه م .
كير هر پنج نفرمون ، تو كُسّ ِ خواهر و مادر ِ اهل بيت ِ تو ، خامنه اي ، اكبر گنجي ، محمّد ِ نبي الله . ( يكي اضافه شم باشه واسه « پس » انداز !! )
گرفتي مادر قحبه ؟
گنجي ، تو هم گرفتي زن كُسته ؟ بيا با مانيفس ِ مادر قحبگي ت برو توُ كونم با رهبر ِ معزّمت كُشتي بگير . كرم ِ آسكاريسمو گذاشته م به نقش ِ قلندر !!
...
جناب آقاي كرّوبي !
معذلك بيش از اين مزاحم ِ حضرتعالي نمي شوم . خدمت ِ خانم سلام برسانيد .

كفشدار ِ مسجد ِ پنج تن !
يزيدم !!