Wednesday, July 6, 2005

انشاء


انشايي در باره ي ِ يك ايراني بنويسيد .
من يك ايراني هستم . من خيلي بزرگ ام . من اند ِ بزرگي ام . من بوده ام كه آريايي بوده ام ، هستم ، و خواهم بود تا هُم فيها خالدون .
من آريامهرم . من كورش كبيرم . من كورش صغيرم . من خود ِ خود ِ كيرم !
اين من بوده ام كه جهان را به سوي روشني برده ام . زرتشت بزرگ و پاك را من زاييده ام . اوستا كتاب ِ روشني هاي ِ بيكرانه ست . من اوستا را دوست دارم . من متون ِ كهن را مي پرستم . من منم . من با تورانيان جنگيده ام ، به نقش ِ رستم . من چند ميليون ديو بزرگ كشته ام . براي همين است كه ديگر زرت ام قمصور شده و از پس آخوند محمّد ِ نبي الله برنمي آيم .
من رنسانس را كرده ام . اگر نبودند دانشمندان ِ من ، جهان هرگز رنسانس نمي كرد . رازي و ابن سينا و بوريحان از من بوده اند . من خيّام دارم . من بزرگي از ايّام دارم . من منم . بنگر به ميل ِ گردنم .
آريايي يعني من . من يعني آريايي . آريايي يعني گوز ِ بزرگ ، كه مدتي از كون ِ دهان ِ هيتلر جوشيد ؛ امّا من براي همه ي تاريخ ِ خلاي ِ خود آن را غرغره كرده ام .
من يك ايراني هستم . من در امريكا مي كنم زندگي . من اند ِ پاريسم . من امّا همچنان گوز باقي مانده ام . باور نمي كنيد ؟ جان ِ شما دروغم چيست . من گاهي به ايران مي آيم . من به تلويزيون مي روم و اند ِ دانشمندان ام . من هنرپيشه ي بزرگي هستم ، به نقش ِ گوز . گوز ِ بزرگ ِ آريايي منم .